Kalbe Dokunmak (tengilimesra)

  Ölen her insanın çok değerli hikayeleri vardı. Onlar  birer sayıdan ibaret değiller. Hepsi sevdiklerinin en kıymetlileriydi.Belkide bazısı dakikalar sonra sevdiği insanlarla buluşacaktı bazısı da seneler sonrası için hayaller kuruyordu. Ama maalesef hikayeleri mutlu bitmedi. Her şey yarım kaldı. Bu yüzden kimseyi üzmeyin ve kimse için üzülmeyin. Şu saniyelik ömrümüzde kırmayın,incitmeyin. Aklınızdan geçen her şeyi o an yapın. Söylemek istediklerinizi kim olursa olsun söyleyin. Kelimelerinizi gururunuza esir edip zamanınızı heba etmeyin. Ertelemeyin hayatı. Bu hayatı gerçekten yaşayın. Mutlu olun. Mutlu edin. Maneviyatınızı ve insanlığınızı güçlendirin. Lütfen hayata geç kalmayın. Hala nefes alıyorken sevdiklerinize sımsıkı sarılın. Çünkü ölüm gerçekten baş ucumuzda bizleri bekliyor ve hiç şakası yok.  Esra Tengilim

Değişiyorsun. Döktüğün her yaprak ruhundan da eksiliyor.Yorgunluğun gökyüzü kadar. Böyle gülümseyecek bir ışık arıyorsun. Ama etrafındaki karanlıktan dolayı hayata tutunamıyorsun.     Bu uzun sessizlik işte bundandı. İçimde bugünlerin götürdüğü çok heves var ve bugünlerde dünü daha çok özlüyorum. Mutlu ve dertsiz olduğum zamanları... Belkide o zamanlarda kalan insanları,insanlığı. Saf,temiz ve olduğu gibi görünen her şeyi gerçekten çok özledim.     Ama bunlara rağmen hayata dönüp hala dokunduğum her şeyi güzelleştirmek için savaşacağım da diyorum. Anlayacağınız mücadeleyi bırakmak da içimden gelmiyor. Bu nasıl bir çıkmaz sokak? Gittiğim bu yol nereye çıkar bilmiyorum. Sadece sakin,mutlu olacağım insanlarla beraber güzel bir hayat diliyorum. Ben bu hayattan yaptığım iyiliklerden vurulmadığım,mutlu bir son istiyorum. Esra Tengilim

 Belki bir gün geçer bu yorgunluklarımız. Böyle yeşilliklerin arasında bir ağacın gölgesinde oturup, bugünlerden geçmiş diye bahsederiz. Belkide bir kalp de dinlenip,tamamlanmış hissi ile gülümseriz gökyüzüne... Sonra kuşların dansına denk geliriz.Acelemiz yokmuşcasına izleriz sadece. Belki bu sefer yetişiriz sürekli ertelediğimiz hayata. Ne dersin her şey güzel olur mu bundan sonra? Hala bir umut varmı gelecekten yana? Eğer varsa küçük bir kıvılcım içinde, ona sahip çık ve kimsenin elinden almasına izin verme. Zamanla geçecek her şey ve yeniden doğacaksın bir güneş gibi... Esra Tengilim

Eskiden çok sevdiğim bir kitabım vardı. Sevgi, özlem,heyecan ve gizem hepsi onun içinde saklıydı. Okurken her zerresi beni heyecanlandırırdı. O kitabı defalarca okudum. Her satırını ezberlemiştim. Fakat şimdi bir zamanlar, içimde hayat verdiğim o kitap artık çok farklı geliyor. Sanki hiç okumamışım,hissetmemişim gibi yabancı. Her şey o kadar fazla farklı ki. Tabiki ben değiştim, kitaptaki ruh değişti. Eskisi gibi o kitabı sevmeyi,ona değer vermeyi çok isterdim. Ama olmaz artık değil mi? Çünkü heyecanını yitiren her şey değerini kaybeder ve o kitap sendin. Esra Tengilim 

Benimde soğuk duvarlarım vardı ama hiçbir zaman dışarıya karşı buz gibi olmadım. Kendi ellerimle kalbimle her köşesini rengarenk yaptım. Ruhumu,gülüşlerimle ısıttım. Sonra zamanla pencereler açtım. Çiçekler ve umutlar koydum önlerine. İnanın şimdi bu duvarları,örme sebeplerimi bile unuttum. Çünkü hayat böyle bir yer. Her zaman her şey olabilir ve her şey bizler içindir. Her şey daha güçlü olmamız ve yarınların daha güzel olması için. Belkide sınavlarımız ördüğümüz duvarlardı ve ben kendi sınavımı geçtiğimi düşünüyorum. Umarım diğer duvarların arkasındaki kalplerde hayatta kalır ve gülümsemelerindeki o sıcaklık tüm insanlığa bulaşır. Esra Tengilim

Sadece bazen merak ediyorum. Çoğu insan yerinde olmayı o kadar çok isterken, sen neden yerini sevmedin neden yerini sahiplenmedin? Akıl alır gibi değil... Sevginin en saf halleriydi o zamanlar. Acısada kalbim gençliğimin en güzel yıllarıydın. Sevginin zerresi yoktu belki ruhunda ama benim sevgim tüm dünyamı güzelleştirmişti. Evet hiçbir şekilde yanımda olmadın. Hatta belkide sevgim sana ağır geldiği için varlığımı bile kabul etmedin. Fakat ben içimdeki sevgiden ötürü mutluydum. Yanlış anlama bunlar özlem satırları değil. Sadece bazı şeyleri artık böyle özgür bırakıyorum. Geçmişimle vedalaşıyorum. O zamanlardan aldığım çok dersler var. Mesela artık en çok kendimi seviyorum. Beni yıpratan şeylerden hemen vazgeçiyorum. Daha güçlü olduğumu düşünüyorum. Kimsenin beni üzmesine izin vermiyorum. O zamanlar söyleseler inanmazdım ama sana dair hiçbir iz yok kalbimde. Büyük bir sevgiyi öldürdüm ve bundan hiç pişman değilim. Her şey daha güzel artık. Çiçekli hayallerim var. Sonsuz bir gökyüzüm. Bi...

Gülüşlerimizi de öldürdüler. İnsanlık zaten can çekişiyor! Sevmeyi beceremeyenler yüzünden sevdiklerimize veda ediyoruz. Artık gözümüzde yaş bile kalmadı. Öfkemiz gökyüzü kadar. Her gün acı haberler almaktan yorulduk. Kalbim acıyor. Aklım almıyor bir insan başka bir cana nasıl kıyar! En korkutucu olanı da insanlar kadın,çocuk ve savunmasız oldukları için öldürülüyorlar! Hayallerine, bir hiç uğruna veda eden insanlar var. Bizlere çok erken veda eden küçücük kalpler var. Kelimelerim tükendi artık. Ne söylesek biter bu zulüm? Ne zaman düzelecek bu dünya? Öldürülmeden nasıl hayatta kalacağız?! Bu neyin savaşı böyle? Bir kadın daha öldü bugün. Belkide sen bunları okurken nice kadınlar duyuramadıkları çığlıklarıyla öldürülüyor.! O insanlar sadece yaşamak istediler. Ama vicdan yoksunları izin vermediler. Yeter artık kopsun kıyamet ! Böyle korkuyla acıyla adaletsizlikle yaşamaktansa yer yerinden oynasın. Yeter ki artık bir yerlerde anneler babalar ağlamasın. Esra Tengilim

Çok güzel sev olur mu? Böyle onun gözlerine baktığında Cennet'i görecek kadar. En çok da onun yere göğe sığmayan merhametini sev. Bilirsin merhamet,bir insana yakışan en güzel şeydir. Bulunduğu kalbi güzelleştirir. Sonra sevgiyle gökyüzüne baktığında ruhun umut dolu olsun. Mesela onun yanındayken kendini güvende hissetmelisin. Senin değer verdiğin her şeye saygı duymalı. Biliyor musun? Gerçekten iyi olan insanlar üslublarıyla duruşlarıyla kendilerini daima belli ederler. Onu bulursan sakın kaybetme. Yani eskisi gibi sevmek lazım. Sıfır koşul,sonsuz sevgi... Unutma her şey sende başlar ve sende biter. Sen ne kadar iyi olursan hayatta sana öyle güzel insanlar verir. Ne zaman olacağı bilinmez ama sonuçta hayat denilen bu bahçede ne ekersen onu alırsın. Esra Tengilim

Yok öyle her istediğinizde yanınızda olan bir eşya değilim ben. Sevgiyle ve güvenle yıktığım o duvarları,sizden bıkkınlığımla tekrar örüyorum. Bakın öğrendim artık. Kim olursa olsun güvenmek yok. Artık tüm içtenliğinizle konuşabileceğiniz bir sırdaşınız yok. Kimseye değer vermek yok. Benim insanların bitmeyen egolarıyla uğraşacak zaten vaktim yok. Fa rkettiyseniz sizin yüzünüzden artık sokaklarda samimiyetle gülen insanlar bile yok. Hayallerim çok ama size anlatacak hevesim yok. Bu yüzden benimde kalbim buz gibi artık. Ben çok yoruldum. Eskiden olsa yapılanlara karşı biraz kırgınlık olurdu içimde ama şimdi içimde zerre his yok. Bazılarına karşı değişmek zorundayım. Bunu kendim için,ruhumu huzur içinde yaşatmak için yapmalıyım.  Merhaba bu yeni ben buyrun tanışın eserinizle... Esra Tengilim

İnsanlar,seni dışarıdan gördükleri kadar yargılayabilirler. Ailen bile aslında seni tam tanımıyordur. Çünkü kendi kanlarından olduğun için seni görmek istedikleri şekilde görürler. Arkadaşların onların yanında nasılsan,onlara nasıl davranıyorsan seni öyle yorumlayabilirler. Yani insanların gözünde içindekini gösterdiğin kadar varsın. Tanıdığını düşündüğün insanlarda aslında kendilerini gösterdikleri kadar içinde varlar. Kiminin kalbinin güzelliğine inandığın için bağlanırsın. Kimini de tam tanımlayamasan da sevmek istediğin için seversin. En çokta onu sevmeyi,sevmek güzel geldiği için. Biraz karışık gibi ama maalesef gerçek bu. Zaten insanın olduğu bir konu ne zaman net olmuştur ki? Düşünsenize şimdilerde gölgeleri olmayan insanlarıda zamanında çok seviyordunuz. Bazı şeyleri görmeye başladığınızda,kalbinizdeki her kareden silinmeye başlamadılar mı? Neyse umarım kalbi güzel insanları seviyoruzdur ve bizi sevenlerin sevgisini hakediyoruzdur. Esra Tengilim