Kalbe Dokunmak (tengilimesra)

Her şey o kadar aniden değişti ki. Bir kaç ay önceki benle şimdiki ben arasında uçurum var, hissediyorum. Sessizce her şeyden uzaklaşıyorsun ve hiç bir şey yapmak gelmiyor içinden. Her şey ruhunda başladığı gibi ruhunda son buluyor. Tanıdık bir hikaye aslında. Dönüp baksan bir geçmişe, papatya kokan tüm anılarına da böyle veda etmemişmiydin? Bugün içinde öldürdüklerine de dün hep sımsıkı sarılmıyor muydun? Düşündükçe derin bir iç çekebiliyorsun sadece. Ama takvim yaprakları ne kadar çok düşerse yere o kadar çok alışıyorsun tüm değişimlere çünkü büyümek böyle bir şey işte.  Sessizce ve derinden oluyor. Esra Tengilim 

Çözemediğim düğümleri keseli çok oldu. Yok öyle eskisi gibi kendimi çok yormuyorum. Biraz yıpranmışlık olsa da ruhumda iyileşen yaralarımı hissediyorum. Gerçekten hayatta ne olursa olsun iyi olan her şey layığını buluyor. O karanlık kalpler diledikleri kadar karşılarındakini kötülükleriyle yıldırıp,yok etmeye çalışsınlar iyilikle güzelleşen kalp bir şekilde parlayıp kendini gösteriyor. O yüzden inancınızı,gücünüzü kaybetmeyin ve siz kalbi güzel insanlar iyilikten sakın vazgeçmeyin çünkü o sizin en güçlü kalkanınız olacak. Esra Tengilim

Hayatın bana öğrettiği en güzel şey buydu. Sonu olana sonsuz bağlanmamak...  Evet bunu yapabilmek zor ama başarabildikten sonra,hayatın aslında ne kadar kolay olduğunu anlıyorsunuz. O yüzden abartmadan yaşamak lazım hayatı. Her şey o kadar basit ki bunu görebilmek için bazı şeyleri kabullenmek, kırgınlıkları tamir etmek ve insanlara gerçekten çok anlam yüklememek lazım. Birde sizi gerçekten yormayan insanlarla yolunuza devam edin ki yolunuzun sonu çiçekli bahçelere çıksın. Esra Tengilim

Her şey bittiğinde sadece bu zor zamanlarında yanında olanları hatırlayacaksın. Geride kalan herkes anlamını yitirecek. Zaten kötü günler boş kalabalıkları farketmek içindir. Dünyada her şey senin için bunu sakın unutma. Bundan on yıl sonra da olsa,bir gün bu söylediklerimi elbette farkedecektin. Ne mutlu ki sen bunu çok erken farkettin. Evet biraz canın acıdı ama artık insanların gerçek yüzünü gördün ve kendi gücünün farkındasın. Artık yanındaki yabancılarla vedalaş ve kendine dön. Çünkü sen her şeyden daha iyisini hakediyorsun ve gerçekten yanında kalması gereken insanlar zaten karanlığın içindeki aydınlık gibi parlıyorlar. Mutlu ol,doğru kişi olma azmini ve cesaretini asla kaybetme. Bu günlerin elbet geçecek ve gökyüzü senin için yeniden anlam kazanacak sabret güzel günler yakın. Esra Tengilim

Her insan değişiyor. Zaten dünya bile değişirken insan nasıl aynı kalabilir ki? Eskiden insanları mutlu etmek için çok çabalardım çünkü onlar mutlu oldukça bende mutlu oluyordum. Yani mutluluğumu,kendimden önce insanlara bağlıyordum. Tabi nankörlük merhaba diyene kadar. Sonraları biraz karışık. Başta hayal kırıklıkların yüzünden, insanlarla savaştığını düşünsen de aslında kendi duygularınla savaşıyorsun. Yıpranıyorsun,insanları yeniden sevmek çok zor oluyor. Tabiki kalbime iyi gelen insanlara, çiçekli bahçeler sunmaktan çekinmiyorum ama dalımı kıranında ağacını kökünden sökmek artık çokta zor gelmiyor. Evet eskisi gibi acıyamıyorsun herkese. Gururun,bazen vicdanından önce geliyor. İnsanlara olan duygularının yerini, mantığın ele geçiriyor. Çünkü hayatın pembe yanlarının,siyaha dönmesi bir zamandan sonra çok yoruyor. Bu yüzden kendi mutluluğun önceliğin olmalı. Bu bencillik değil. Hayatı,gerçekten huzurlu bir şekilde yaşamak için akışı biraz değiştirmek oluyor hepsi bu kadar. Esra T...

Bitmeyen bir gündü. Acı insana has bir duyguydu ve zaman,hayatla birlikte bunu çok güzel bir şekilde öğretiyordu. Aniden yarım kalmışlık,insanın üstüne gölge gibi çökmüş ve buz gibi soğuk gözleriyle bana doğru bakıyordu. Hayaller,hayatlarla yüzleşmiş,her yer sessiz olmasına rağmen,içimizde koca bir fırtına kopuyordu. Ama diğer taraftan umuda tutunmak için ellerimizi en yükseklere,göklere uzatıyorduk. Çünkü yaratan hiçbir acıyı boş yere vermezdi. Belki bu bizi büyütecekti. Belki de daha güzel ve mutlu yarınlar için ön hazırlıktı. Belirsizliğin içinde kaybolmak gerekiyordu. Bende öyle yaptım. Kaybolmayı seçtim.  Esra Tengilim

Evet. Bir çiçeği koparır gibi insanları hayattan koparıyorlar. Nice hayalleri,sevinçleri ve umutları solduruyorlar. Çiçeklerimizi koparıp,umut kokan bahçelerimizi karanlığa sürüklüyorlar. Bunları yapan kalbi kurumuşlar tüm insanlığı öldürüyor ve bizler sadece izliyoruz. Kimisi kendi suçlarının cezasını,o sözde en sevdiklerine kesiyor kimisi de yolda canı istediğini öldürüyor. Yeter diyoruz,bitsin artık diyoruz ama o şeytandan bile çok daha kötü olanlar daha da çoğalıyor. Çünkü adalet dediğimiz şey maalesef bu dünyada yok. Bu yüzden ölen insan,solan çiçek çok. O kadar acı ki bu cümleleri kurmak. Yarın belki sıra bizlerde. Çünkü yoldan geçen bir zihniyeti bozuk,kalbi kurumuş canavar canı istediği için bizede zarar verebilir. Oysa ölüm bu kadar basit olmamalıydı. İnsanlar televizyonlarda acı haberlere alışmamalıydı. Keşke namuslular,namussuzlardan daha çok seslerini çıkarabilseydi. Bugün daha huzurlu ve güzel bir dünyaya uyanırdık. Allah iyilerle karşılaştırsın ve güzel günleri göreb...

İnsan en çokta kendine haksızlık yapıyor. Boş yere zamanını,bencil insanlar için harcıyor. Kendinden çok karşısındakini düşünüyor. Sevdikleri için,sevmediği şeyler yapıyor. Sonunda da ruhunu kendi elleriyle öldürüyor. Bu hikaye çok tanıdık geldi değil mi?  Sessizliğimizin bile bir bedeli var bu hayatta. Üstüne çok gelirler. Çünkü içindeki öfkenin ne kadar olduğunu merak ederler. Oysa ateşle oynamakla birdir bu. Yıllardır hep böyle oldu. İlk kendilerine değer verenlerden vazgeçtiler. Hep sessiz insanların üstüne gittiler. Oysa insanlar güçsüz olduklarından değil,kalp kırmaktan korktukları için susarlardı. Ama şimdi şahsen ekstra birde yorulduğum için susuyorum. Dürüst olayım öfkemden çok korktuğum zamanlarda oldu. Zorla kendimi,hislerimi susturduğum zamanlar... Ne günlerdi diyorum. Fakat keşke tutmasaydım kendimi,hislerimi. En azından ruhum böyle can çekişiyor olmazdı. Ah ah kendimizle nasıl hesaplaşacağız gerçekten merak konusu...

Sadakatsizliğe affım yok. Ne olursa olsun yapılan karaktersizliğin bir açıklaması olduğunu düşünmüyorum. Karşındaki insan seni tüm varlığınla kabul ediyorsa,kafan karışmış bile olsa saygı duyman gerekir. Ne sahte sözlerinizin ne de yalan sevginizin hiçbir anlamı yok. Sevmiyorsanız insanca gidin yormadan,yıpratmadan. Unutmayın ki kimsenin hakkı kimsenin üstünde kalmıyor . Hayat bir şekilde karşına yaşattığını çıkarıyor. Ayrıca  sadakatsizliğe ortak olmuş varlıklarda şu gerçeği hiç düşünmüyor ; "Sana başkasını üzerek gelen,senide üzüp başkasına gider ve sende geçmiş olarak kalırsın." Ayrıca kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi hemcinsine de yapılmasına izin vermeyeceksin. Bu böyle olmalı. Çünkü en basitinden vicdanlı bir insan olduğunu düşünüyorsan böyle yapman gerekir. Hani derler ya başkasının mutluluğu üzerine mutluluk olmaz. Bak bu asırlardır doğru ve tecrübe edilmiş bir şey. Gerçi bu hayatta herkes kendine yakışanı yapıyor.  O yüzden şerefli bir şekilde yaşamak ...

Bilmiyorum kimsin,neredesin,ne yapıyorsun? Kalbim puslu göremiyorum artık. Birbirimizden habersiz belki de yanımdan geçip gidiyorsun bu hissiz sokaklardan...  Umarım mutlu ve huzurlu bir hayatın vardır. Tanımadan o kadar bağlıyım ki sana. Ah bir bilsen seni ne çok bekledim. Varlığından hiçbir zaman şüphem olmadı. Kalbinin atışını en derinlerimden hissediyorum. Yıllara sığdıramadığım bu yalnızlığı ancak sen gelince bozacağım. Diyorlar ki,insan kaderindeki insanla karşılaşınca,ruhları birbirini tanırmış. Umarım yakın bir zamanda ruhlarımız birbirine sarılır. Çünkü ben çok yoruldum.  Samimiyetsizliğin virüs gibi yayıldığı bu zamanda sana çok ihtiyacım var. Hayat çok kısa,fazla bekletme olur mu? Doğru zamanda doğru yerde görüşmek dileğimle. Sevgiyle kal. Esra Tengilim