6 Şubat Asrın Felâketi

 Nefes almanın ağır geldiği güneşin uzun bir süre doğmayacağı günlerdeyiz. Evinin yurdunun mezar olabildiği bir dünya burası. Canımız acıyor. Sayıların hiç bu kadar anlamlı olabileceğini düşünüyor muydunuz? Bir gece de hayalleri hayatları gitti insanların. Yarım kalan çok hikaye  var.  Hatta en acı şekilde öğrendik ki 1 dakika bile çoğu şeyi değiştirebiliyormuş. Kelimeler yetmiyor içimdeki yangını anlatmaya. Canlarını önemsemeyip insanlığa yetişmeye çalışan değerli insanları da gördü bu gözler, insanlar canlarıyla uğraşırken kendi çıkarlarını düşünenleri de gördü bu gözler. Daha da neler göreceğiz kim bilir. Aklımız, kalbimiz telefonlarda. Güzel haberleri bekliyoruz. İnşallah daha az kayıpla atlatırız bu günleri ve bir daha böyle acılar yaşamayız.

Esra Tengilim




Yorumlar

  1. Çok zor günler ülkemiz için. Allah yardımcımız olsun

    YanıtlaSil
  2. Başımız sağ olsun. :(

    YanıtlaSil
  3. Mrhblr.
    Ölenlerle ölmeyi istemek, afetin neresinde olduğumuzun bir işaretidir. Enkaz altında kalmış gibi nefes alamıyorum. Dualarımız onlarladır. Allah yardımcıları olsun.

    YanıtlaSil
  4. Merhabalar.
    Toplum olarak büyük bir felaket yaşıyoruz. Elbette depremin etkilediği illerimizde yaşayanların karşı karşıya kaldığı zorluklar kıyaslanamaz. Milletçe bu zorlu duygularla başa çıkmaya çalışıyoruz. Bu toplumsal travmayı atlatmak için; içimizdeki mücadele duygusuna, dayanışma isteğine kulak vererek birlikte hareket etmek zorundayız.
    Selam ve dualarımla.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah beterinden korusun. İnşallah bu günlerde geçecek ama unutulmayacak.

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vazgeçişler...

Seni Parmak Uçlarıma Hapsettim #Kelime Oyunu 10

İçimdeki Ses (7)